ŞEYH EDEBALİ – ERTUĞRULGAZİ ve OSMAN GAZİ’ nin VASİYETLERİ
Oğlum;
Ölüme itaat etmeyen bir padişah yoktur.
Şimdi Allah’ın hüküm ve emriyle ölüm yaklaştı.
Artık dünya zevklerinden ümidi kesmek gerek.
Ey bahtiyar oğul!
Bu devleti, bu emaneti sana bırakıyorum…
Seni Hüda’ ya emanet ediyorum…
Beni sol gümüşlü kubbeye (Bursa) göm.
Ceza ve hesap gününde Allah’ ın vedialarını senden isteyeceğim.
Bütün işlerinde adaleti üstün tut.
Halkın ve askerlerin hakkını yeme.
Onların hakkını tam ver.
Allah buyruğundan gayrı iş işlemeyesin.,
Bilmediğini din alimlerinden sorun anlayasın.
Sana itaat edenleri hoş tutasın ve askerlerine
İnamı, ihsanı eksik etmeyesin ki,
İnsan ihsanın kuludur.
Zalim olma, alemi adaletle şenlendir ve cihadı
Terk etmeyerek beni şad et.
Ulemaya riyat eyle ki, din işleri nizam bulsun.
Nerede bir ilim ehli duyarsan ona rağbet et,
İkbal ve hilm göster.
Askerlerine ve malına gurur getirip
Onlardan uzaklaşma.
Bizim mesleğimiz Allah yolu ve maksadımız
Allah’ ın dinini yaymaktır.
Yoksa kuru kavga ve cihangirlik davası değildir.
Sana da bunlar yaraşır.
Daima herkese ihsanda bulun,
Memleket işlerini noksansız gör.
Senin gibi evlat bıraktığım için
Ölümüme esef etmiyorum.
OSMAN GAZİ HAN
Bak Oğul:
Beni Kır,
Şeyh Edebali’ yi Kırma
O Bizim
Boyumuzun Işığıdır.
Terazisi Dirhem Şaşmaz.
Bana Karşı Gel,
Ona Karşı Gelme
Bana karşı gelirsen
Üzülür, incinirim,
Ona karşı gelirsen,
Gözlerim sana bakmaz.
Baksa da görmez olur.
Sözümüz
Edebali için değil,
Senceğiz içindir.
Bu dediklerimi
Vasiyetim say!..
ERTUĞRULGAZİ
Oğul,
İnsanlar vardır, şafak vaktinde doğar,
Akşam ezanında ölürler.
Avun oğlum avun,
Güçlüsün, kuvvetlisin, akıllısın, kelamlısın.
Ama; Bunları nerede, nasıl kullanacağını bilemezsen,
Sabah rüzgarında savrulur gidersin,
Öfken ve nefsin ve iradene sahip olmalısın.
Dünya senin gözlerinin gördüğü gibi büyük değildir.
Bütün fethedilmemiş gizemler, bilinmeyenler,
Görünmeyenler, ancak; senin fazilet ve erdemlerinle
gün ışığına çıkacaktır.
Ananı atanı say!
Bereket büyüklerle beraberdir,
Bu dünyada inancını kaybedersen,
Yeşilken çorak olur, çöle dönersin.
Açık sözlü ol, her sözü üstüne alma.
Gördün mü söyleme, bildin bilme,
Kalkar muhabbetin, itibarın olmaz.
Üç kişiye acı;
Cahiller arasındaki alime,
Zenginken fakir düşene,
Hatılı iken itibarını kaybedene…
Unutma ki! Yüksekte yer tutanlar;
Aşağıdaki kadar emniyette değildir.
Haklı olduğunda mücadeleden korkma!
Bilesin ki! Atın iyisine doru,
Yiğidin iyisine deli derler…
ŞEYH EDEBALİ
Ey Oğul; Beysin
Bundan sonra öfke bize, uysallık sana…
Güceniklik bize,
Gönül almak sana…
Suçlamak bize,
Katlanmak sana…
Acizlik bize, yanılgı bize,
Hoşgörmek sana…
Geçimsizlikler, çatışmalar,
Anlaşmazlıklar bize,
Adalet sana…
Kötü göz, şom ağız, haksız yorum bize,
Bağışlama sana…
Ey Oğul!
Bundan sonra bölmek bize,
Bütünlemek sana…
Üşengeçlik bize,
Uyanmak, gayretlendirmek,
Şekillendirmek sana…
Ey Oğul!
Sabretmesini bil,
Vaktinden önce çiçek açmaz…
Şunu da unutma!
İnsanı yaşat ki,
Devlet yaşasın…
Ey Oğul!
Yükün ağır, işin çetin, gücün kıla bağlı,
Allah (C.C) yardımcın olsun…
ŞEYH EDEBALİ’NİN OSMAN GAZİ’YE VASİYETİ
OĞLUMA
Bir baş ol ki oğul!
Dimdik durasın
Çiğnenip ezilmeyesin
Bir göz ol ki oğul!
İyiliği göresin
Peşinden yürüyesin
Bir dil ol ki oğul!
Zehire Bal Süresin
Bir yürek ol ki oğul!
Her zaman hak diyesin
Ayak olursan oğul
Karınca ezmeyesin
Vakit kıymetli oğul
Sakın boş geçmeyesin
ŞEYH EDEBALİ
